Friday, January 04, 2008

"ขอโทษ" หายไปไหน

ระยะ 4-5 เดือนมานี้ ลูกคิดมักจะโดนพ่อกับแม่ รุมต่อว่าพร้อมกันเป็นปี่เป็นขลุ่ยบ่อยมาก แทบทุกครั้ง เวลามีเรื่องกับแม่ แม่ไปเล่าให้พ่อฟัง พ่อก็มาช่วยต่อว่าลูกคิดอีกแรง กลับกันพอมีเรื่องกับพ่อ พ่อเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็จะช่วยกันมาตำหนิลูกคิดหนักเข้าไปอีก -- ไม่มีใครโอ๋ลูกคิดเลย แง! คิดถึงยาย คิดถึงย่าจังเลยค่ะ

ลูกคิดแย่มาก ลูกคิดก้าวร้าว ลูกคิดพูดจาไม่เพราะ พูดจาไม่มีหางเสียง ลูกคิดตวาดเก่ง ลูกคิดรื้อของแล้วไม่เก็บ ลูกคิดเล่นแล้วไม่ยอมเข้าบ้าน และที่สำคัญมาก โดนบ่อยสุด ก็คือ ลูกคิดทำผิดแล้วไม่ยอมพูดคำว่า "ขอโทษ" ต้องถูกบังคับขู่เข็ญ จนน้ำตาตกอยู่นานสองนาน กว่าจะเอ่ยปากออกมาได้ แล้วไม่รู้เป็นอะไรนะคะ พูดคำว่า "ขอโทษ" ครั้งใด ต้องมาพร้อมกับน้ำตาไหลเป็นเผาเต่าทุกทีไป

พ่อกับแม่บอกว่า เมื่อก่อนลูกคิดน่ารักกว่านี้เยอะ บอกให้ขอโทษก็ไม่มีอิดออด ทำทันที ไม่เคยร้องไห้ด้วย คงเป็นเพราะว่าตอนนั้นยังเล็กไม่รับรู้ว่า คนที่ขอโทษที่คนที่ทำความผิด แต่ตอนนี้โตแล้ว รู้แล้วว่าต้องขอโทษเพราะเป็นคนทำความผิด ลูกคิดไม่อยากเป็นคนผิดนี่คะ ผิดด้วยหรือเปล่านะ?

พ่อบอกว่า ถึงจะเป็นลูกผู้หญิง แต่เมื่อทำความผิด ก็ต้องยอมรับผิดอย่างลูกผู้ชายเหมือนกัน พ่อกับแม่ไม่มีทางปล่อยไปง่ายๆ หรอกนะ เดี๋ยวลูกคิดเสียนิสัยไปจนโต

ลูกคิดอยากจะบอกว่าคำ "ขอโทษ" ไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะ เพียงแต่ลูกคิดรู้สึกแย่มากๆ เวลาที่จะพูดมันออกมา แค่นั้นเองค่ะพ่อจ๋าแม่จ๋า


ภาพประกอบ: http://www.ecomments.com

No comments: