Tuesday, December 18, 2007

ลูกคิดเป็นห่วง

บันทึกน่ารักนี้ เป็นที่ประทับใจของพ่อแม่มากๆ จุดเด่นของลูกคิด ที่ผู้ใหญ่แทบทุกคนบอก คือพูดชัด พูดเก่ง รู้จักใช้ศัพท์และภาษา ได้อย่างถูกความหมาย

พ่อบอกว่าลูกคิดไม่น่าจะเข้าใจได้จากการอธิบาย แต่เข้าใจด้วยการฟัง และจับสังเกตอารมณ์จากวงสนทนาของผู้ใหญ่ (ส่วนมากก็สมาคมแม่บ้านของแม่น้ำนั่นแหละ) -- บางคำ ได้ยินเพียงแค่ครั้งเดียว ก็จำมาใช้ได้แล้ว

"ลูกคิดเป็นห่วง" ไม่เพียงคำพูด แต่โอกาสที่ใช้ บวกกับอารมณ์ที่แสดงออก ทำให้แม่ประทับใจมาก เมื่อคืนนี้ รวมทั้งพ่อเมื่อสัปดาห์ก่อน

เย็นวันหนึ่ง พ่อกลับจากทำงานมาถึงบ้าน ก็แกะซองจดหมาย เปิดออกดู

พ่อหนั่น: (กำลังนิ่งอึ้ง กับยอดในเอกสารทวงหนี้ จากสำนักบัตรเครดิต และผู้ให้บริการทั้งหลาย)
ลูกคิด: (สังเกตเห็นพ่อซึมๆ เลยถาม) พ่อเป็นอะไร พ่อเป็นอะไรคะ
พ่อหนั่น: (ไม่ตอบ)
ลูกคิด: พ่อเป็นอะไร พ่อเป็นอะไรคะ
พ่อหนั่น: อ๋อ! เปล่าครับ พ่อกำลังอ่านเอกสารอยู่ลูก
พ่อหนั่น: ทำไมเหรอครับ
ลูกคิด: ก็ลูกคิดเป็นห่วงพ่อ (ยิ้ม)
พ่อหนั่น: (อมยิ้ม เข้ามาอุ้มแล้วหอมลูกคิด)


เมื่อคืนนี้ ระหว่างนอนดูทีวีกับแม่น้ำในห้องนอน

แม่น้ำ: ลูกคิด แม่ปวดท้องจังเลย
ลูกคิด: (เข้ามาจับที่ท้องแม่) แม่เป็นยังไงบ้าง แม่ปวดตรงไหน ปวดมากมั้ย ลูกคิดเป็นห่วง
แม่น้ำ: แม่ปวดแน่นท้องจ้ะลูก (น้ำเสียงไม่ค่อยดี)
ลูกคิด: แม่ไหวมั้ย แม่ปวดตรงไหน

แม่น้ำ: ลูกคิด แม่ปวดฉี่ จะไปห้องน้ำ
ลูกคิด: แม่ไหวมั้ย (เดินเข้าจูงมือแม่ พาออกไปห้องน้ำ)
แม่น้ำ: (อิ่มเอมใจ)

อีก 11 วัน ลูกคิดจะอายุครบ 3 ขวบแล้วค่ะ เดือนเมษายนปีหน้า ก็จะได้ไปโรงเรียนแล้ว ไชโย!

No comments: