Saturday, July 28, 2007

Live on Stage

ทุกวันที่ 28 ของเดือน เป็นวันเป๋าตุงของพ่อ เพราะเป็นวันเงินเดือนออก (แต่หลังจากนั้นไม่กี่วันก็เป๋าแตก) เช้านี้ตื่นขึ้นมา แม่บอกว่าอยากออกไปเดินเล่นห้าง พ่อก็เลยเสนอเซ็นทรัลฯ รัตนาธิเบศร์ เพราะใกล้บ้าน พอดีว่าพ่อต้องไปชำระค่าบัตรเครดิตที่แบงก์กรุงศรีฯ ด้วย เป็นอันว่า พวกเราตกลงตามนั้น ลูกคิดใส่ชุดกระโปรงสีชมพู ลายคิตตี้ น่ารักเชียวล่ะค่ะ พากันไม่ทานมื้อเช้า กะไปรวบยอดทีเดียวที่ห้างกันเลย

พ่อจ่ายค่าบัตรเครดิต ซื้อหลอดไฟมาเปลี่ยนในห้องน้ำ (หลอดเก่าไม่ค่อยสว่าง) ได้รองเท้า disney ฝากพี่ปลาดาว 1 คู่ แม่ได้ทานเย็นตาโฟร้านอร่อย ได้ซื้อชามลายไก่ 1 ใบ ส่วนลูกคิดได้เสื้อคลุมสีชมพู (อีกแล้ว) แขนกุด 1 แขนยาว 1 กับไปนั่งต่อเลโก้ ที่โซนของเล่นเด็กอยู่พักใหญ่ ขอบคุณมากค่ะแม่น้ำ

พวกเราเถลไถลเรื่อยเปื่อยจาก 11 โมงเช้า พอบ่ายสองโมงเศษ กะว่าจะกลับอยู่แล้ว เดินผ่านลานโปรโมชั่นชั้นล่าง มีโรงแรมริชมอนด์ นนทบุรี เค้ามาขาย package
บุฟเฟ่ต์ คูปอง 1 ใบ 600 บาท ทานได้ 2 ท่าน ราคานี้เฉพาะในงานนี้เท่านั้น แม่กับพ่อคุยกันอยู่ซักครู่ เห็นพ่อควักเงินจ่ายค่าคูปอง 3 ใบ ไป 2,000 บาท ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว พวกเราก็เลยแวะนั่งพักบริเวณที่เค้าจัดอาหารว่าง และเครื่องดื่ม มาให้ลองชิมกันต่อ ยังไม่กลับ

งานนี้ ทางโรงเรมมีประชาสัมพันธ์ห้องอาหาร modren 60'S Music Lounge & Karaoke ที่เปิดใหม่ด้วย พี่พิธีกรสาวสวยประกาศเชิญชวน คนที่เดินไปเดินมาให้มาร้องเพลงคาราโอเกะ 1 เพลง แล้วจะได้ gift voucher ลดค่าอาหาร 1,000 บาท เป็นรางวัล พ่อกับแม่อยากได้มาก แต่ไม่มีใครกล้าขึ้นเวที

แอ่น แอน แอ๊น! ลูกคิดขึ้นไปร้องเอง เพลง พ่อแห่งแผ่นดิน ที่ร้องกับทีวีอยู่ทุกวันนี่แหละค่ะ สดๆ เลย ในระหว่างที่ร้อง มีแม่คอยลุ้นอยู่ข้างเวที คนดูทั้งชั้นล่าง และชั้นบน เต็มไปหมดเลย แต่ไม่ค่ะ ลูกคิดไม่เขินเลยซักนิด ถึงแม้จะเป็นการแสดงสดบนเวทีครั้งแรกในชีวิต สุดท้ายร้องจบตลอดรอดฝั่ง ได้ทั้งเสียงปรบมือ และ gift voucher มาให้แม่สมใจ (พ่อแม่หน้าบาน บอกว่าลูกคิดเก่งที่กล้าแสดงออก เก่งกว่าพ่อกว่าแม่ซะอีก) กว่าจะได้กลับบ้านก็บ่ายสามครึ่งแล้ว ง่วงนอนจังเลย แต่ลูกคิดอยากร้องเพลงอีกค่ะแม่

เอ! แล้วแบบนี้จะบอกว่า ลูกคิดช่วยแม่หาเงินได้รึเปล่าคะ

ปล. เสียดายที่วันนี้พ่อไม่ได้พกกล้องติดมือไปด้วย

ดอกไม้เข้าพรรษา

ให้ธรรมะขัดเกลาจิตใจวันละนิดนะคะ พ่อกับแม่เคยตั้งใจกันว่าจะให้ลูกคิดเป็นเด็ก(ใกล้)วัด คือ ถ้ามีโอกาสวันเสาร์-อาทิตย์ จะพาลูกคิดเข้าไปวัดเป็นประจำ เพื่อให้คุ้นเคยและผูกพันกับวัด ธรรมะ และพุทธศาสนา ถึงแม้ที่ผ่านมาจะไปบ่อย แต่ก็ออกแนวท่องเที่ยวสนุกสนานซะมากกว่า เด็กๆ ก็อย่างนี้มั้งคะ อย่างน้อยไปก็ยังดีกว่าไม่ไปแหละค่ะ แล้วผู้ใหญ่ล่ะคะ มีพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธองค์ ยึดเหนี่ยวจิตใจกันบ้างอ๊ะเปล่า

วันนี้ลูกคิดมีเกร็ดความรู้เกี่ยวกับของสวยๆ งามๆ ที่เกี่ยวข้องกับวันเข้าพรรษา นั่นก็คือ 'ดอกเข้าพรรษา' หรือเรียกอีกชื่อว่า 'หงส์เหิน' มาฝากกันค่ะ ลูกคิดก็อยากเห็นอยู่เหมือนกัน ชอบดอกไม้มากๆ ค่ะ



เมื่อถึงเทศกาลเข้าพรรษาของแต่ละปี จะมีดอกไม้ชนิดหนึ่ง ออกดอกสีขาวเป็นช่อเล็กๆ ถ้าดอกนั้นอยู่กับต้นก็จะดูธรรมดาไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไร
แต่เมื่อมีคนคิดสร้างสรรนำดอกไม้นี้มาจัดรวมกันเป็นชั้นๆ คล้ายบายศรี ก็ดูสวยงามแปลกตา ไถ่ถามกันพึมพำว่า "ดอกอะไร" แปลกดี ดอกไม้ที่ว่านี้ เรียกกัน
ว่า "หงส์เหิน" หรือ ดอกเข้าพรรษา เพราะจะออกดอกในช่วงเข้าพรรษาพอดี คือ ระหว่าง พฤษภาคม - ตุลาคม อาจจะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น
เช่น กล้วยจ๊ะก่า (ตาก) กล้วยจ๊ะก่าหลวง (ลำพูน) กล้วยเครือคำ (เชียงใหม่) ก้ามปู (พิษณุโลก) ขมิ้นผี หรือกระทือลิง (ภาคกลาง) ว่านดอกเหลือง (เลย)
ดอกเข้าพรรษา (สระบุรี) ที่เรียกว่า "หงส์เหิน" เพราะดอกและเกสรจะมีลักษณะเหมือนตัวหงส์ กำลังจะบิน มีลีลาสง่างาม มีกลีบประดับเรียงตมามช่อดอก
อ่านต่อ

ที่มา: http://saraburi.doae.go.th (สำนักงานเกษตรจังหวัดสระบุรี)

Thursday, July 26, 2007

คิตตี้..สีชมพู

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ครอบครัวเราแวะเวียนไปเยี่ยมญาติกันที่บ้านย่า แม่มีโอกาสได้ไปเดินช้อปที่ The Toapoon Market ทั้งที่จุดประสงค์หลักคือ ไปช่วยย่าและป้าป้อมซื้อกับข้าว แต่ลูกคิดก็ยังโชคดีได้เสื้อผ้าชุดใหม่มา 2 ชุด เป็นชุดกระโปรงสีชมพู 1 ชุด (ชอบมาก) ส่วนอีกชุดเป็นเสื้อลาย คิตตี้..สีชมพู กับกางเกงสีดำ

นานแล้วนะคะที่ลูกคิดไม่ได้มีชุดใหม่ เพราะพ่อบอกว่าช่วงนี้เศรษฐกิจบ้านเรา พอดี พอดี ตัวอยู่อ่ะ

ระยะหลังมานี้ ลูกคิดมีโอกาสได้ดูการ์ตูนบ่อยมาก และก็ชอบแทบทุกเรื่องทุกตัวการ์ตูนเลยค่ะ ทั้งมิกกี้เม้าส์ โดนัลดั๊ก กู๊ฟฟี่ วู้ดดี้ บั๊ดไล้เยียร์ โดรา โดราเอม่อน อิ๊กคิวซัง รวมทั้งอุทัยเทวีด้วย (555) แต่ว่ายังไม่เคยได้ดูคิตตี้ซักครั้งเลย ลูกคิดรออยู่นะคะพ่อ

เคยได้ยินพ่อพูดเกี่ยวกับเรื่องลิขสิทธิ์อะไรซักอย่าง ทำนองที่ว่าเสื้อผ้า ข้าวของ เครื่องใช้ต่างๆ โดยเฉพาะของเด็กๆ ซึ่งมักจะมีตัวการ์ตูนพวกนี้แต่งแต้ม เติมสวย ช่วยให้ขายดี ที่เราเห็นกันตามตลาดนัดเต็มไปหมดนั้น น่าจะผิดกฎหมายทำนองละเมิดลิขสิทธิ์แทบทั้งสิ้น

ลูกคิดเลยสงสัยว่า แล้วคนที่ซื้อมาใส่ อย่างแม่ อย่างลูกคิดเนี่ย จะถูกตำรวจจับมั้ยคะ ไม่น่าเลยอ่ะ ตัวการ์ตูนสวยๆ น่ารักๆ ไม่น่าจะมีใครใจร้ายเก็บไว้ชื่นชมคนเดียว (พ่อบอกว่าเค้าไม่ได้เก็บไว้คนเดียว เพียงแต่เค้าขายในราคาสูงกว่าที่เราซื้อตามตลาดนัดต่างหาก ถ้าเป็นอย่างนั้น อีกหน่อยลูกคิดก็คงอดแน่ๆ เลย..ฮือ)

Sunday, July 22, 2007

ลูกคิดจะบิน..

ด้วยเครื่องบินลำนี้ ที่ลูกคิดขอให้พ่อต่อจากเลโก้(ที่พ่อซื้อให้)

นอกจากเครื่องบินแล้ว พ่อยังเคยต่อ รถ เรือ และรถไฟ ให้ลูกคิดอีกด้วย เพราะว่าพ่อเคยขึ้นเครื่องบินแล้วรึเปล่านะ พ่อเลยต่อเครื่องบินให้ลูกคิดได้?

ผลงานของลูกคิดเองก็มีเหมือนกันค่ะ เช่น ดอกไม้ หุ่นยนต์ กล้องถ่ายรูป ไม้คทา ไว้จะนำมาให้ชมกันในโอกาสต่อไปนะคะ


ลูกคิด: ต่อกระโปรงให้ลูกคิดหน่อยค่ะ
พ่อ: ?
ลูกคิด: ต่อขนมให้ลูกคิดหน่อยค่ะ
พ่อ: ?
ลูกคิด: ต่อเสื้อให้ลูกคิดหน่อยค่ะ
พ่อ: ?
ลูกคิด: ต่อพัดลมให้ลูกคิดหน่อยค่ะ
พ่อ: ?

ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อต้อง งง ด้วยนะ ขนาดเครื่องบินพ่อยังต่อได้ แล้ว กระโปรง ขนม เสื้อ กับพัดลม ทำไมพ่อจะต่อไม่ได้คะ

Thursday, July 19, 2007

ปอดบวม..ร่วมสมัย

เมื่อเช้าวานนี้ ย่าโทรมาคุยกับแม่ ส่งข่าวเรื่องพี่ปลาดาวไม่สบายมาก นอนโรงพยาบาลเกษมราษฎร์มาคืนหนึ่งแล้ว ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับบ้าน เป็นหวัด ไอหนัก มีเสมหะมาก (เหมือนลูกคิดเลย ลูกคิดก็ยังไม่ได้ไปหาหมอ) จนเสมหะลงปอด ลงกระเพาะ ทำให้กินอะไรไม่ได้ เป็นไข้สูงด้วย แม่เลยกลัวๆ ลูกคิดอยู่เหมือนกัน เกรงว่าจะเป็นหนัก วันนี้แม่เลยชวนพ่อ (ซึ่งก็ไอ และบ่นแสบคอมา 2 วันแล้ว) ไปหาหมอที่นนทเวชกันดีกว่า แหม! เพิ่งจะคุยโวได้ไม่นานว่าลูกคิดแข็งแรงกว่าพี่เมฆพี่ดาว

พอมาถึงคลินิคกุมารเวช ภาพที่เห็นก็เหมือนอาทิตย์ก่อนที่ลูกคิดมารับวัคซีน คือ คนไข้เด็กเยอะมาก ที่นั่งรอคิวคุณหมอเต็มหมดเลย พี่บางคนนอนซม ทอดตัวยาวไปกับเก้าอี้ น่าสงสารมาก เห็นบอกว่าห้องพักคนไข้เต็มหมดทุกหวอด ทั้งโรงพยาบาล (โอ้! แม่จ้าว อะไรกันนี่) ส่วนลูกคิดมาถึง 11.06 น. แต่กว่าจะได้เข้าพบคุณหมอ ปาเข้าไปบ่ายโมงเศษโน่นแน่ะค่ะ

พอคุณหมอวนิดาได้ฟังปอดลูกคิดก็หัวเราะ บอกว่าเป็นเหมือนกันหมด ไอ้ที่มานั่งรอกันตั้งแต่เช้านั่นแหละ เสมหะลงปอด ต้องไปเอ็กซเรย์ เสร็จแล้วกลับมาพ่นยา จากนั้นให้หมอฟังอีกที ก่อนกลับก็ฉีดยาแก้อักเสบ 1 เข็ม แล้วพรุ่งนี้มาดูอาการอีกครั้ง เพราะถึงแม้ว่าอยากจะให้นอนพัก ก็ไม่มีห้องแล้วจ้า (ดีจัง ไม่ต้องนอนโรงพยาบาล) คุณหมอวนิดาเรียกอาการของลูกคิดว่า ปอดบวม เด็กๆ เป็นกันทั้งบ้านทั้งเมือง ใครเป็นก็ร่วมสมัยนะ (เธอก็ด้วยนะลูกคิด)

สำหรับลูกคิด การพ่นยา สอบอมอ ค่ะ พอก่อนขึ้นเขียงฉีดยา พ่อก็นัดแนะกับลูกคิดอีก บอกว่า เด็กเก่งต้องร้องแค่ 'แงะ' เดียว เหมือนเดิมนะลูก ถ้าทำได้พี่ๆ พยาบาลเค้าจะชม และยกนิ้วโป้งให้ แถมด้วยวิตามินซี 3 ซอง แต่คราวนี้ผิดคาดค่ะ ก็พี่พยาบาลเล่นชูเข็มฉีดยา ทำท่าดีดๆ เข็มต่อหน้าลูกคิด ให้เห็นเต็มๆ สองตา ลูกคิดก็ 'แง' ตั้งแต่ตอนนั้น ยันฉีดเสร็จ ร้องลั่นคลินิคเลยค่ะ ไม่ก่งไม่เก่งแล้วล่ะ ก็กลัวนี่หน่า

พ่อบอกว่า ไม่สบายคราวนี้ นอกจากจะปอดบวมแล้ว ลูกคิดยัง ปอดแหก อีกด้วย

ปล. เบ็ดเสร็จวานนี้ หมดค่ารักษา ทั้งของพ่อและของลูกคิดไป 3 พันกว่าบาท แล้วก็ยังไม่จบนะคะ วันนี้มีอีกค่ะ

ภาพประกอบ: http://www.rpgamer.com

Monday, July 16, 2007

ของขวัญศุกร์ 13

เมื่อวันศุกร์ 13 ก.ค. ที่ผ่านมา แม่มีนัดไปรับยา... จากป้าปลาที่เดอะมอลล์งามวงศ์วาน ลูกคิดเลยโชคดีได้ติดสอยห้อยตามแม่ไปด้วย เมื่อพ่อไม่ได้ไป แม่ก็เหมือนได้อิสรภาพในการเดินช้อปล่ะค่ะ คราวนี้สนุกลูกคิดด้วย วิ่งรอบทั่วห้างเลยค่ะ

แม่บอกว่าชอบระบายสีมากๆ ถึงแม้จะไม่เก่ง แม่เลยอยากให้ลูกคิดเรียนวาดรูประบายสี ให้เป็นถึงขนาดวาดภาพลงสีได้ เหมือนมืออาชีพเค้าทำกัน วันนี้ที่แผนกเครื่องเขียน มีคุณครูมาซื้ออุปกรณ์การเรียนการสอนเยอะเลย แม่ได้มีโอกาสขอคำแนะนำในการเลือกสีให้ลูกคิด ก็เลยได้ของขวัญในวันศุกร์ 13 เป็นดินสอสีหนึ่งชุด 24 แท่ง กลับมาตามรูปน่ะค่ะ (ในกล่องเค้าเขียนว่าเป็น Color Oil Pastel) แม่รูดบัตรเครดิต แต่พ่อจ่ายตังค์ ไม่พอเท่านั้น แม่ยังได้จานสีน้ำกลับมาด้วย ส่วนสีน้ำที่บ้านมีอยู่แล้ว ก็เลยได้รูปนี้มาให้ดูกัน

จากที่แข็งเรงไม่เจ็บไข้ได้ป่วยมากว่า 2 เดือน คราวนี้นอกจากดินสอสีข้างบนแล้ว ลูกคิดยังได้ของขวัญเป็นอาการหวัดติดมือกลับมาด้วย ไอค๊อกไอแค๊ก เพราะเสมหะเยอะมากๆ ต้องทานยาหลายตัวเลย แต่การทานยาไม่เคยมีปัญหาสำหรับลูกคิดค่ะ พ่อบอกว่าอย่าให้ต้องถึงมือหมอก็โอเค เพิ่งจะอวดหมอไปเมื่อวันอาทิตย์ว่า พักนี้ลูกคิดแข็งแรงกว่าพี่เมฆพี่ดาวอีก

Saturday, July 14, 2007

ภาพระบายสีน้ำ


เมื่อวาน ลูกคิดกับแม่ช่วยกันวาดและระบายภาพสีน้ำภาพนี ้ สนุกกันทั้งแม่ทั้งลูก สวยมั้ยคะ

Wednesday, July 11, 2007

เพลง "พ่อแห่งแผ่นดิน"

ลูกคิดร้องเพลงนี้ทุกวันเลยครับพี่น้อง วันนี้คุณๆ ร้องกันได้แล้วหรือยังคะ?




เพลง "พ่อแห่งแผ่นดิน"

เพลงเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๕๐

คำร้อง :ชาลี อินทรวิจิตร - อาจินต์ ปัญจพรรค์ - สุนทรียา ณ.เวียงกาญจน์ - สุรพล โทณะวณิก
ทำนอง :เรืออากาศตรี ศ.พิเศษ ดร.แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ - วิรัช อยู่ถาวร
พิมพ์ปฏิภาณ พึ่งธรรมจิตต์ - จิรวุฒิ กาญจนะผลิน

(หญิง) อัครศิลปิน กรองศาสตร์ กรองศิลป์ การดนตรี
ร้อยกรอง บทกวี ซึ้งกมล
ตราบฟากฟ้า ครึ้มฝน ต้นไม้ทุกต้น พลอยยินดี
รู้รักสามัคคีเพื่อพ่อแห่งไทย

(ชาย) เหล่าประชา คารวะ สดุดี
แผ่นดินนี้ มีสุข ด้วยองค์ พระทรงชัย
บรรดาชาติชน ชื่นชม สมใจ
ถวายบังคม เทิดไท้ ภูมิพลมหาราชา

(หญิง) ภักดีถวาย ดวงใจ ของไทยทั้งชาติ
มหาราช ปราดเปรื่อง เรื่องของกีฬา

(ชาย) ล้ำเลิศสื่อสาร พลังงานแทนแก้ปัญหา
ฝนหลวง ฟ้าห่วงชาวนา
ชาติไทย นับว่าโชคดี

(ชาย - หญิง) ทรงนำเศรษฐกิจพอเพียง หล่อเลี้ยงชีวา
เป็นปรัชญา เกริกฟ้า ก้องปฐพี
ไทยทั้งผอง ภูมิใจ ไทยเป็นไทยจนวันนี้
เพราะองค์ภูมิพลที่ คุ้มครองไทย

ดนตรีบรรเลงและขับร้อง ดาวน์โหลด mp3 128K, 320K wma 128k, 192k
ดนตรีบรรเลง ดาวน์โหลด mp3 128K, 320K wma 128k, 192k
ขับร้อง ดาวน์โหลด mp3 128K, 320K wma 128k, 192k

ที่มา: http://www.moph.go.th/download/media/

Sunday, July 08, 2007

สวัสดีค่ะคุณหมอ สบายดีรึเปล่าคะ

เช้าวันนี้ลูกคิดมีนัดกับคุณหมอวนิดา ที่โรงพยาบาลนนทเวช เพื่อฉีดวัคซีนป้องกันไวรัสตับอักเสบเอ เข็มที่ 1 (อีกหกเดือนฉีดเข็มที่ 2) พวกผู้ใหญ่บอกว่าเด็กสมัยนี้ เกิดมาไม่กี่ปีก็ฉีดวัคซีนกันไปแทบนับไม่ถ้วน ไม่เหมือนสมัยก่อน เด็กสมัยก่อนกลัวเข็มฉีดยากันสุดๆ แต่สำหรับลูกคิดนะคะ จิ๊บๆ ค่ะ พ่อกับแม่บอกว่าถ้าพี่พยาบาลฉีดยาให้ลูกคิดร้องได้แค่ "แงะ" เดียวนะ แล้วพี่เค้าจะชมว่าลูกคิดเก่ง แจกวิตามินซีให้ 2 อัน(ซอง) เลย ลูกคิดทำได้จริงๆ นะคะ ไม่ได้โม้ เพียงแต่ว่า หลายแงะหน่อย บวกกับขำขำทั้งน้ำตาเล็กน้อย ก็เท่านั้นเองค่ะ

เมื่อคืนซ้อมทักทายคุณหมอกับพ่อกับแม่ไว้แล้ว ถ้าเดินเข้าห้องพบคุณหมอปุ๊บ ต้องยกมือไหว้แล้วพูดว่า
สวัสดีค่ะคุณหมอ ไม่ได้เจอกันนาน สบายดีรึเปล่าคะ

แต่พ่อว่ามันยาวไปกลัวลูกคิดจำไม่ได้ เลยตัดเหลือแค่
สวัสดีค่ะคุณหมอ สบายดีรึเปล่าคะ

วันนี้ที่นนทเวช คนไข้เด็กของคลินิคกุมารเวช แยะมากเลย ลูกคิดรอคิวคุณหมอ ตั้ง 16 คิวแน่ะค่ะ รวมๆ เวลาก็ 3 ชั่วโมงเต็มๆ พ่อบ่นเล็กๆ ว่า อย่างกับมาหาหมอที่โรงพยาบาลรัฐบาลอ่ะ (ลูกคิดไม่เคยไปโรงพยาบาลรัฐบาลเลย)

วันอาทิตย์ที่โรงพยาบาลเค้าจะมีการแสดงดนตรีบรรเลงแนวแจ๊ส มาแสดงสดให้ลูกค้าฟัง(แก้เซ็งระหว่างรอนาน)ด้วย นักดนตรีเค้าเล่นแซ็กโซโฟน กับ กีตาร์ แต่ลูกคิดไม่ค่อยชอบ ลูกคิดชอบเพลงพี่โต๋มากกว่า พ่อกับแม่เจอลุงปกรณ์กับน้องที่เป็นลูกชายของลุงด้วยค่ะ แต่ไม่ได้คุยกันมากนัก รู้แต่ว่าลุงปกรณ์เป็นรุ่นพี่ที่ทำงานเดิมของพ่อกับแม่

เพราะว่ารอคิวจ่ายเงินนาน ทำให้ลูกคิดได้เล่นระบายสีน้ำภาพโดเรม่อนอีกด้วยค่ะ แหะๆ ไม่เสียตังค์ ก็พี่เค้าเล่นไม่เสร็จ แม่พี่เค้าเรียกกลับบ้านไปก่อน แม่เลยจับลูกคิดสวมรอยละเลงต่อ สนุกจังเลย

เสร็จจากโรงพยาบาล เราแวะไปทานข้าวกันที่เดอะมอลล์ แม่ได้เสื้อเด็ก 3 ตัว ไปฝากน้องชายพี่ซันไจ๋ ลูกน้าเก๋ วันนี้พ่อใจดีที่สุด ซื้อตัวต่อเลโก้ให้ลูกคิด 1 ชุด ราคาตั้ง 650 บาท (มี 40 ชิ้น) พ่อว่าถ้าลูกคิดชอบเล่นจริงจัง จะลงทุนซื้อเพิ่มให้อีก ขอบคุณค่ะพ่อ ลูกคิดรักพ่อรักแม่

Thursday, July 05, 2007

เชื้อสายคนกรุง

ดูตามทะเบียนบ้าน ครอบครัวของลูกคิดเป็นคนจังหวัดนนทบุรีกันหมด พ่อ แม่ ลูก ค่ะ ถึงแม้ลูกคิดจะคลอดที่โรงพยาบาลนนทเวช ข้างเดอะมอลล์งามวงศ์วาน หลายคนอาจไม่ทราบว่า ตรงนั้นก็เขตอำเภอเมือง นนทบุรี อีกเหมือนกัน สรุปว่าลูกคิดไม่ใช่ "เด็กเทพ" แต่เป็น "เด็กฑล" (ปริมณฑล)

การเป็น "เด็กฑล" อย่างที่บอกนั้น เป็นการดูตามสถานที่เกิดและที่อยู่ตามเขตการปกครอง ถ้านับเชื้อสายแค่พ่อกับแม่นะคะ พ่อเกิดและเติบโตที่เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพฯ (ฝั่งธนบุรี) เพราะฉะนั้นลูกคิดก็เป็นเด็กเทพครึ่งหนึ่งแล้ว ส่วนบ้านต่างจังหวัดของแม่อยู่ที่ตำบลสลกบาตร อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร แต่แม่เกิดที่โรงพยาบาลศิริราช ก็กรุงเทพฯ อีกนั่นแหละ ถ้านับกันอย่างนี้ลูกคิด ก็ "เด็กเทพ" เหมือนกันนะคะ

ถึงแม้ว่าแม่จะไม่ได้เติบโตในกรุงเทพฯ แต่ก็ไม่ใช่ที่กำแพงเพชรด้วย ตอนเด็กๆ แม่เริ่มจากจังหวัดสุโขทัย อยู่กับยาย ซึ่งเป็นยายทวดของลูกคิด ชื่อ "ยายมะลิ" เป็นบุคคลที่เรียกได้ว่า แม่รักและผูกพันมากที่สุดในชีวิต ทุกวันนี้แม่ยังฝันและคิดถึงยายมะลิเสมอเลยค่ะ

ในเมื่อพ่อเป็นคนกรุงเทพฯ ส่วนแม่ก็กรุงสุโขทัย ราชธานีเก่า อย่างนี้สรุปแล้ว ลูกคิดก็ เชื้อสายคนกรุง เต็มตัวคนหนึ่งเหมือนกันล่ะค่ะ


ภาพประกอบ: http://www.sukhothai.go.th/wallpaper.htm

Monday, July 02, 2007

หนูจะช่วยแม่หาเงิน

แม่เคยเล่าให้ฟังว่าก่อนจะท้องมีลูกคิด แม่ฝันเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาเกาะขาแม่ ที่ปลายเตียงนอน แล้วร้องบอกว่า "น้าๆ ขอหนูอยู่ด้วยคนนะคะ แล้วหนูจะช่วยน้าหาเงินเองค่ะ" เพราะอย่างนี้เอง ในฝันแม่ก็เลยตกลง ยอมให้เด็กผู้หญิงคนนั้นมาอยู่ด้วย

แม่เชื่อว่าเด็กคนนั้นคือ ลูกคิด เพราะว่าหลังจากนั้นไม่นาน แม่ก็รู้ตัวว่าตั้งครรภ์ ทุกวันนี้แม่ยังบ่นลูกคิดอยู่เนืองๆ ว่าไม่เห็นจะบอกเลขให้ถูกหวยบ้างเลย (พ่อกลับบอกว่าดีซะอีก แม่จะได้เลิกซื้อหวย) ไม่เฉพาะแม่ ยาย หรือใครๆ ที่คาดหวังการเสี่ยงโชคกับลูกคิด ได้ผลแบบเดียวกันหมด เสี่ยงเซียมซีก็แค่เล่นสนุกประสาเด็กเท่านั้นนะคะ

ลูกคิดไม่เคยบอกแม่นะคะว่าจะมาช่วยหาเงินด้วยวิธีไหน แล้วก็เมื่อไหร่ด้วยอ่ะค่ะ พวกผู้ใหญ่คิดกันไปเองทั้งนั้น และอีกอย่างหนึ่ง เด็กผู้หญิงในฝันนั่นใช่ลูกคิดรึเปล่าก็ไม่รู้

Sunday, July 01, 2007

พ่อตีลูกคิด..ทำไม

เมื่อวานนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดลุงป๊อก (30 มิ.ย.) ช่วงนี้พอดีลุงป๊อกลงมาทำธุระที่กรุงเทพฯ พ่อได้นัดกับป้าป้อมว่าเย็นๆ ลุงป๊อก ป้าป้อม พี่ฟ้า กับ ลุงตี๋และป้าฝน จะเข้ามานั่งทานอะไรกันที่บ้าน เที่ยวนี้ลุงป๊อกหิ้ว "ฉลากทอง" (Gold Label) มาฝากพ่อด้วยค่ะ

ตอนเช้าลูกคิดได้ไปเที่ยวงานบวชของญาติแม่ที่วัดเบญมบพิตร เราออกกันตั้งแต่เช้า 6 โมงครึ่ง ตาศักด์กับยายต่ายขับรถไปรับยาย แล้วก็แวะมารับแม่กับลูกคิดที่บ้าน พ่อไม่ได้ไปด้วย อยู่เฝ้าบ้าน (โชคดีของลูกคิดมากเลยค่ะ ที่พ่อไม่ได้ไปด้วย)

วีรกรรมที่วัดเบญฯ อันนี้ของแม่
  • มือบอนหยิบจับทุกอย่างเล่นไม่หยุด
  • เป็นหัวโจกชวนพี่จิงเจ้อวิ่งเล่นตลอดเวลา เสี่ยงกับการเจ็บตัว
  • ไม่ยอมกินอะไรเลย เอาแต่เล่น
  • แม่ห้ามอะไร ก็ร้องไห้เสียงดัง ตะคอกกลับ พูดจาไม่มีหางเสียง
  • "เดี๋ยวตบปากเลย" คำพูดนี้ตบหน้าแม่ฉาดใหญ่ ท่ามกลางญาติโยมผู้ใหญ่มากมาย
  • แย่งของเล่นกับเพื่อนรุ่นพี่ แถมไปลงมือตีเค้าก่อนอีกต่างหาก
เป็นวันที่แม่เดือดที่สุด จนสามารถจะฆ่าลูกคิดได้เลยทีเดียว ถ้าไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย แต่แม่ก็ดูเบาลง เมื่อได้โทรกลับไปฟ้องพ่อ

วีรกรรมที่บ้าน อันนี้ของพ่อ

พวกผู้ใหญ่กินดื่มกันใกล้เลิกแล้วเชียว ลูกคิดเล่นวิ่งไล่จับกับพี่ฟ้า แล้วพี่ฟ้าวิ่งหนีลูกคิดออกไปนอกบ้าน ปิดประตู เอามือรั้งไว้ ไม่ให้ลูกคิดเปิดตามออกไปได้
ลูกคิดโวยวายพี่ฟ้าลั่น: เปิดประตูๆๆ
พ่อปรามลูกคิดเสียงดุ: หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่ร้องนะ
ลูกคิดตวาดพ่อ: ไม่หยุด (ครั้งแรกในชีวิต ที่ตวาดใส่พ่ออย่างนี้)

พ่อตีก้นลูกคิดอย่างแรง เพียงแค่ครั้งเดียว แต่ตัวลูกคิดกระเด้งมาครั้งหน้าหนึ่งก้าว ตามแรงฝ่ามือของพ่อ จนทุกคนที่เตรียมตัวจะกลับ รีบเดินออกจากบ้านไปทันที ลูกคิดร้องไห้เสียงดังลั่นอย่างต่อเนื่อง

ทุกครั้งหลังจากที่พ่อตีลูกคิดแรงๆ พ่อจะต้องเข้ามาอุ้มลูกคิดไว้ ไม่ยอมให้ลูกคิดโผไปหาคนอื่น กอดแล้วก็บอกสาเหตุของการทำโทษ แต่ลูกคิดก็ไม่เคยสนใจจะฟังซักครั้งเดียว (พ่อบอกว่าลูกคิด "ก้าวร้าว") ยิ่งคราวนี้ลูกคิดเจ็บมากกว่าทุกครั้งอีกค่ะ ก้นบวมขึ้นเป็นแนวตามรอยนิ้วมือพ่อเลย ฮือๆๆ